XVI FESTIWAL
24-25.07.2026
TRZECI ODDECH KACZUCHY
Grupa zdobyła spektakularny rozgłos po zdobyciu I Nagrody w Konkursie podczas transmitowanego przez telewizję Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu w 1981 roku. Do wybuchu stanu wojennego zagrałli bardzo dużą liczbę koncertów i szybko stali się jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów studenckich.
Swoimi tekstami zespół uderzał w ówczesny system komunistyczny. Piosenka Wódz czy Kombajnista pokazywały absurdy życia w socjalistycznej Polsce. Utwory Pytania syna poety i późniejsza Nie umieraj nam inteligencjo stawiały pytania o miejsce duchowych wartości w społeczeństwie.
Grupa współpracowała między innymi z Barbarą Wrzesińską, Andrzejem Zaorskim, Karolem Strasburgerem, Maciejem Damięckim, Andrzejem Kopiczyńskim i Romanem Kłosowskim.
W latach 90. zespół nagrał sześć recitali dla II programu TVP. Współpracował również z satyryczną audycją ZSYP Marcina Wolskiego w I programie PR i Parafonią kabaretu Długi.
Andrzej Janeczko i Maja Piwońska
PIOTR WOŹNIAK
PIOTR WOŹNIAK ŚPIEWA TADEUSZA
Ten koncert to opowieść syna o ojcu, wspomnienie artysty o artyście.
Pełna emocji podróż po pierwszych latach solowej kariery kompozytora „Zegarmistrza” przenosi słuchaczy przenosi słuchaczy w świat polskich „dzieci kwiatów” i optymizmu początków dekady Gierka, gdzie artyzm mieszał się z kiczem na ogólnopolskich festiwalach i na koncertach w zakładach pracy. Pośród kilku najciekawszych artystów tego czasu on, Tadeusz Woźniak.
W koncercie zabrzmią największe przeboje artysty – „Hej, Hanno!”, „Smak i zapach pomarańczy”, „Zegarmistrz światła” (ten utwór potraktowany z wyjątkową pokorą i z szacunkiem dla oryginalnego wykonania) ale też utwory mniej eksponowane w ówczesnych rozgłośniach radiowych, warte przypomnienia a czasem przedstawienia słuchaczom.
Wysycone emocjami, mocne, ekspresyjne interpretacje piosenek ojca przeplata Piotr wspomnieniami, strzępkami nastrojów, obrazami, które łączą się dla niego z tymi piosenkami i z czasem, który u boku Tadeusza artysty – ojca przeżywał.
Na scenie towarzyszy Piotrowi znakomity gitarzysta Przemysław Śledź.
EVGEN MALINOWSKI
Aktor filmowy i teatralny, reżyser, muzyk, charyzmatyczny pieśniarz, twórca Międzynarodowego Festiwalu Pieśni i Poezji Włodzimierza Wysockiego oraz Międzynarodowego Festiwalu Zbliżania Kultur w Warszawie. Jeden z najlepszych w Polsce interpretatorów pieśni Włodzimierza Wysockiego.
Urodził się w Biełowie na Syberii, w rodzinie polskiego poszukiwacza złota z czasów upadku caratu w Rosji i Rewolucji Październikowej.
Od 1992 Evgen Malinowski mieszka w Polsce. W 1993 r. rozpoczął, trwającą do dziś, przygodę z filmem w „Opowieściach weekendowych” Krzysztofa Zanussiego.
Najnowsze produkcje z udziałem Evgna Malinovskiego to m. In. filmy „Historia Roja” Jerzego Zalewskiego, „Księstwo” Andrzeja Baranskiego, „Bitwa Warszawska 1920” Jerzego Hoffmana, „Syberiada polska” Janusza Zaorskiego, seriale „Na Wspólnej”, „Ojciec Mateusz”, „Barwy szczęścia”, „Pierwsza miłość”, a także spektakl Janusza Dymka „Czarnobyl, cztery dni w kwietniu” , przygotowany z okazji 25. rocznicy awarii elektrowni w Czarnobylu w ramach Sceny Faktu.
W latach 2007-2012 występował na scenie Teatru Polonia Krystyny Jandy w roli Włodzimierza Wysockiego, w spektaklu „Rajskie jabłka”.
W 2004 roku artysta wrócił do tradycji muzycznych, wyniesionych z rodzinnego domu. Powstaje projekt „Syberyjski bard zaprasza”, na który składają się pieśni: Włodzimierza Wysockiego, Bułata Okudżawy, Aleksandra Rozenbauma i innych…
W cyklu „Syberyjski bard zaprasza” artysta wydał 3 płyty: „Prolog” „Tropami Wysockiego – pieśni narowiste”, „Śladem Okudżawy”.
JULIA VIKMAN
Wokalistka, pianistka, gitarzystka, kompozytorka, absolwentka akademii muzycznej w klasie fortepianu. W swoim repertuarze szczególne miejsce poświęca balladom Władimira Wysockiego oraz Bułata Okudżawy.
Ze strony babci pochodzi z Polski, ze strony dziadka – ze Szwecji. Ojciec Julii – zasłużony artysta Paweł Vikman, był dyrektorem Teatru Opery i Baletu w Kiszyniowie, znał Bułata Okudżawę osobiście, wyznaczał Bułatowi trasy koncertowe w Rosji i Mołdawii.
Jako gość specjalny Julia Vikman występowała na międzynarodowych festiwalach im. Bułata Okudżawy, gdzie także wykonywała utwory Władimira Wysockiego, m.in.:
-
na festiwalu w Hajnówce (pod patronatem Olgi Okudżawy),
-
na VI, VII i VIII Festiwalu Ballad Bułata Okudżawy w Garncarskiej Wiosce koło Nidzicy.
Ze swoim programem „Wieczór Ballad i Romansów” występowała na jednej scenie z Marylą Rodowicz, Ryszardem Rynkowskim, Budką Suflera, Czerwonymi Gitarami. W swojej dyskografii łączy pieśni Wysockiego i Okudżawy z repertuarem Anny German, Czesława Niemena, Żanny Biczewskiej, Aleksandra Wiertyńskiego i autorskimi utworami.
Istnieje tradycja muzyczna, którą zbyt rzadko słyszy się na Zachodzie: wschodnioeuropejski chanson. Piosenki poetów i kompozytorów, którzy – jak Jacques Brel czy Édith Piaf przed nimi – poruszali całe pokolenia zaledwie kilkoma akordami i szczerym słowem.
Mieszkająca przez dłuższy czas w Gdańsku, a obecnie w dolinie Mozeli w Niemczech, Julia Vikman swoimi interpretacjami utworów Bułata Okudżawy i Władimira Wysockiego ożywia tę tradycję na nowo.
MARCIN 'BALTAZAR' GĄBKA
Bard, piosenkarz, gitarzysta, poeta, tłumacz, autor piosenek. Od lat związany z twórczością bardów jak Wysocki, Kaczmarski czy Gintrowski. Zainspirowany ich stylem stworzył własny zbiór piosenek i w 2024 roku wydał we współpracy ze Stanisławem Marinczenko autorską płytę „Vanitas” pełną mocnych utworów o poszukiwaniach sensu, odpowiedzi i wolności. W swojej twórczości chętnie odwołuje się do kultury, literatury (zwłaszcza fantastycznej), mitów, legend a także prawdziwych wydarzeń.
Aktywny scenicznie od 9 lat, nagradzany na ogólnopolskich festiwalach poezji śpiewanej. Członek i założyciel kilku zespołów, m. in. Deszczowcy (poezja śpiewana), Za Progiem (własne przekłady i kompozycje do wierszy J. R. R. Tolkiena) czy Zrefowani (piracki folk). Od lat organizuje własny, nieformalny festiwal Gąbstok, goszczący na scenie już kilkudziesięciu artystów sceny poetyckiej, folkowej i nie tylko. Na Wołodii pod Szczelińcem bywał kilkukrotnie i nieustannie uważa, że to jeden z lepszych festiwali z piosenką poetycką i bardowską w Polsce. Tym razem powraca na Wołodię by wraz ze Stanisławem Marinczenko zagrać kilka autorskich utworów oraz co nieco z twórczości wielkich bardów.
MACIEJ MAZIK
YEVHENII YERMOLENKO pseudonim POLTAVSKYI
Od wielu lat tworzy poezję pod pseudonimem Poltavskyi.
Pseudonim wybrał na cześć rodzinnego miasta, które przez pierwsze trzydzieści pięć lat było jego domem.
W swoich utworach porusza tematy życia, miłości, współczucia oraz wielu innych emocji, które są bliskie zarówno jemu samemu, jak i ludziom wokół nas. Swoje teksty stara się następnie ubierać w dźwięki, nadając im muzyczną formę i nowe życie.
Arka Dantego
Arka Dantego – nazwa ta, tak jak nasza twórczość, jest swoistym połączeniem – muzyki (z tytułu piosenki „Arka Noego” Kaczmarskiego) oraz literatury (Dante Alighieri, „Boska komedia”). Zainspirowana została poniekąd „Epitafium dla Wysockiego”, którego tekst posługuje się metaforą dantejskiej przestrzeni… Jest nas obecnie dwóch – Jędrzej Czarnecki na gitarze oraz Wojciech Szóstka na pianinie. Zaczęliśmy grać wiosną 2025 roku, by wystąpić na koncercie wiosennym w naszej szkole, Liceum św. Marii Magdaleny. Tam właśnie odbył się nasz pierwszy występ – wykonanie „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”. Wielka radość ze wspólnej gry oraz niezwykle entuzjastyczne przyjęcie publiczności sprawiły, że postanowiliśmy zacząć na dłużej zajmować się piosenkami Jacka Kaczmarskiego, pieśniami zaangażowanymi, a także tworzyć utwory autorskie. Uzyskaliśmy tytuł podwójnego laureata na XX Festiwalu Piosenki Jacka Kaczmarskiego „Źródło wciąż bije”. Koncertowaliśmy m.in. w Poznaniu oraz Bydgoszczy.